Historia pomocy w znakach
kwiecień 12th, 2009Na początek
Kiedy 24 czerwca 1859 dogorywała już ponad dziewięciogodzinna bitwa pod Solferino, na polu bitwy pozostało prawie 40 000 ofiar. Przejeżdżający w pobliżu Henry Dunant, zaimprowizował razem z miejscowymi kobietami, pomoc cierpiącym, opatrywał rany, podawał wodę a także wysłuchiwał ostatnie prośby umierających. Traumatyczne wspomnienia tamtych dni, były podstawą do utworzenia Międzynarodowego Komitetu Czerwonego Krzyża oraz do podjęcia starań, by przekonać rządy państw o konieczności zapewnienia pomocy i ochrony rannym żołnierzom i osobom świadczącym tę pomoc. Symbolem prawnie reprezentującym ruch od 1863 roku, stał się czerwony krzyż na białym tle.
Swój początek wziął nie od chrześcijaństwa a od odwróconej kolorystycznie flagi Szwajcarii, czyli od miejsca gdzie odbyła się pierwsza konwencja. Jest równoramiennym krzyżem greckim, często mylonym
z krzyżem św. Jerzego, znajdującego się m.in. na fladze Anglii, jednakże w przeciwieństwie do niego nie posiada wydłużonych bocznych ramion. Jest to znak łatwy w identyfikacji i nie sposób go pomylić z czymś innym gdy umieszczany jest na budynkach, pojazdach czy na umundurowaniu.
Od Krzyża do kryształu
W czasie wojny rosyjsko-tureckiej wolontariusze ruchu używali oznaczeń czerwonego półksiężyca. Półksiężyc jest symbolem islamu od późnego średniowiecza, nie stanowiący jednak symbolu religijnego, ale przede wszystkim symbol władzy świeckiej na terenach objętych przez islam. Odzwierciedla ciągłe odradzanie, oraz szerzenie wiary po świecie. Krzyż jest zakodowany jako symbol chrześcijaństwa w krajach muzułmańskich i zaczęto używać czerwonego półksiężyca jako symbol ruchu aby odciąć się od religijnych powiązań.
Lokalnym wyjątkiem stał się Iran, gdzie Towarzystwo Czerwonego Lwa i Słońca adaptowało symbol rządzącej dynastii Pahlavi. Czerwonego lwa i słońca umieszczono na białym tle i był to symbol pomocy aż do 1979 roku. Islamscy fundamentaliści pod wodzą ajatollaha Ruhollaha Chomeiniego odsuwając od władzy dynastię, zrezygnowali również z używania symbolu Czerwonego Lwa i Słońca i zastąpili go Czerwonym Półksiężycem.
Analogicznie do symboli Czerwonego Krzyża i Czerwonego Półksiężyca w Izraelu zaczęto używać symbolu Czerwonej Gwiazdy Dawida. Służba Magen David Adom (Czerwona Gwiazda Dawida) wykonuje te same funkcje jednak do 2006 roku, z powodu braku akceptacji dla nowego znaku (symbol religijny) , miała jedynie status obserwatora w Międzynarodowym Ruchu Czerwonego Krzyża i Czerwonego Półksiężyca.
Sytuacja zmieniła się wraz z III Protokołem Dodatkowym (wszedł w życie 14 stycznia 2007 r.) do konwencji genewskich o ochronie ofiar wojny z dnia 12.08.1949 r., kiedy wprowadzono znak Czerwonego Kryształu. Celem wprowadzenia nowego znaku było stworzenie neutralnego, nowego obok istniejących w prawie międzynarodowym znaku. Prace nad jego opracowaniem trwały nieprzerwanie od 1929
roku oraz padło wiele propozycji znaków m.in.: czerwone jagnię. Obecnie prawnie uznawanymi znakami Międzynarodowego Ruchu Czerwonego Krzyża i Czerwonego Półksiężyca są: Czerwony Krzyż, Czerwony Półksiężyc i Czerwony Kryształ.
Przeczytaj resztę tego wpisu »